เพราะมีหลายสิ่งหลายอย่างในชีวิตให้จัดการ 

เหมือนเด็กที่คลานได้แล้วเพิ่งจะเริ่มเดิม 

ก่อนหน้านี้มีช่วงชีวิตที่ยึดติดกับความกลัว 

เอาใจไปผูกกับบุคคลที่ สอง ที่ สาม ที่ สี่ . . . และอีกมากมาย เกินไป 

จนทำให้การตัดสินใจไม่มั่นคง 

. . . 

ว่ากันว่า การตัดสินลาออกนั้นยาก กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

แต่วันสุดท้ายที่ต้องเดินจากลางานประจำที่ทำอยู่มาเนิ่นนานกลับทำยากกว่า

และนั่นเป็นความกลัวอีกอย่างที่สร้างขึ้นมาเองแท้ๆ 

คงเพราะ เราไม่รู้เลยว่า อนาคตข้างหน้าจะเกิดอะไรขึ้น

. . . 

ถึงแม้หลายวันมานี้ฟ้าฝนขมุกขมัว 

แต่ฉันตื่นลืมตา พร้อมกับแรงใจอันตื่นเต้นที่จะต่อสู้ชีวิตในทุกวัน 

เหมือนได้ผจญภัย เหมือนได้ค้นหา เหมือนได้เจอขุมทรัพย์

แค่แหย่ขาเข้ามามันก็ สนุก ตั้งแต่ก้าวแรก 

โลกใหม่ที่สดใสกว่าเดิม 

นิยามที่ว่า "ฟ้าหลังฝนย่อมสวยงามเสมอ" มันงามอย่างนั้นจริงๆ

. . . 

สุดท้ายก็ค้นพบว่า ชีวิตนี้มันไม่มีอะไรน่ากลัวเลย 

มันมีแค่คำว่า "กล้า" กับ "ไม่กล้า" แค่นี้เอง 

เส้นผมบังภูเขาแท้ๆ 

. . . 

ปล. 

- สนับสุนให้คนเดินตามฝัน จำเอาไว้ว่า "ถ้าไม่เริ่มวันนี้ แล้วจะเริ่มเมื่ือไหร่" ลองดูสิ ลองมาแล้ว สะใจชะมัด

- ความกลัวเป็นสิ่งที่คุณสร้างขึ้นมาเอง จริงๆ นะ 

- อย่ายึดติดกับสิ่งที่เคยคิดว่าใช่ เพราะอาจมีอีกหลากหลายหนทางที่ีใช่มากกว่า 

- ไม่มีกำลังใจจากใครยิ่งใหญ่เท่ากำลังใจของตัวเอง 

- เพิ่งรู้สึกว่า พลังในใจตัวเองเป็นวัยรุ่นได้ทุกวันก็ช่วงนี้เอง ฮ่าๆ ๆ ๆ