เสียงแรกของเธอนับตั้งแต่วันออกเดินทาง
คงเปรียบเหมือนแสงแดดอ่อนรำไรของเช้าวันนี้
นับสัปดาห์ที่เธอไม่ได้โอบกอดฉันเหมือนเคย
นานพอกับสายฝนที่ชุ่มฉ่ำไปทั่วทั้งฟ้า
เสียงของเธอเดินทางมาตามสายในเช้าวันนี้
พร้อมกับแสงแรกรำไร
เสียงแรก แสงแรก
มันทำให้หัวใจฉันสูบฉีด
น้ำตาของเธอและฉัน
ที่ไหลรินจากคนละฟากฟ้า
อบอวลไปด้วยกลิ่นของความคิดถึง
น้ำตา
มันทำให้ฉันรับรู้ว่า
หัวใจมันยังเต้นไหวดีอยู่
จังหวะของความรู้สึกในเช้าวันนี้
โครมครามเพราะความคิดถึง
สลับกับแผ่วเบา
บนหยดน้ำตา
ไม่มีอะไรมากไปกว่าคำว่า
"คิดถึง"
รู้ตัวไหม เธอไกลออกไปทุกที อีแกวาฬ
