backpacker : i do what i like, i like what i do

 มีคนบอกว่า "ฟ้าหลังฝนย่อมสวยงามเสมอ"

แต่วันนี้ตอนหลังฝนตก ฟ้าผืนนั้นกางตัวแปลงร่างเป็นเฟรมวาดภาพผืนใหญ่

แล้วทันใดนั้น พู่กันบนฟ้าก็แต้มสีสันเจ็ดสี ให้เฟรมฟ้าผืนนั้นมี "รุ้งกินน้ำ" ประดับอยู่

เวลานั้น ฉันอยากให้เป็น "เธอ" ที่มายืนข้างๆ กัน

แล้วแหงนหน้ามองขึ้นไปด้วยกันบนนั้น  

ฉันอยากรับรู้ว่าความรู้สึกช่วงนั้นมันจะเป็นเช่นไร?

เพราะช่วงเวลาแบบนี้มันมีไม่มากนัก แค่กระพริบตามันก็เลือนหาย

เราควรรีบตักตวงความรู้สึกแบบนี้ไว้ไม่ใช่หรือ?

"คนดี เธออยากมีความรู้สึกแบบนั้นไปพร้อมกับฉันบ้างไหม?"

. . . แหงนมองมัน . . . ซึมซับความรู้สึก . . . แล้วตักตวง . . .

เพราะแค่กระพริบตามันอาจเลือนหาย

แล้วหัวใจของเราล่ะ? แค่กระพริบใจ มันจะเลือนหายไปด้วยหรือไม่?

ฉันอยากรู้ . . .

เราไต่เส้นขอบฟ้าแล้วไปวิ่งเล่นกันบนเฟรมฟ้าที่มีรุ้งกินน้ำเจ็ดสีนั้นประดับอยู่ดีไหม?

: : :