ครึ่งปี 2008
posted on 19 Jun 2008 09:31 by backpacker-opal in Happy
หายไปนาน
เพราะมีหลายสิ่งหลายอย่างในชีวิตให้จัดการ
เหมือนเด็กที่คลานได้แล้วเพิ่งจะเริ่มเดิม
ก่อนหน้านี้มีช่วงชีวิตที่ยึดติดกับความกลัว
เอาใจไปผูกกับบุคคลที่ สอง ที่ สาม ที่ สี่ . . . และอีกมากมาย เกินไป
จนทำให้การตัดสินใจไม่มั่นคง
. . .
ว่ากันว่า การตัดสินลาออกนั้นยาก กลืนไม่เข้าคายไม่ออก
แต่วันสุดท้ายที่ต้องเดินจากลางานประจำที่ทำอยู่มาเนิ่นนานกลับทำยากกว่า
และนั่นเป็นความกลัวอีกอย่างที่สร้างขึ้นมาเองแท้ๆ
คงเพราะ เราไม่รู้เลยว่า อนาคตข้างหน้าจะเกิดอะไรขึ้น
. . .
ถึงแม้หลายวันมานี้ฟ้าฝนขมุกขมัว
แต่ฉันตื่นลืมตา พร้อมกับแรงใจอันตื่นเต้นที่จะต่อสู้ชีวิตในทุกวัน
เหมือนได้ผจญภัย เหมือนได้ค้นหา เหมือนได้เจอขุมทรัพย์
แค่แหย่ขาเข้ามามันก็ สนุก ตั้งแต่ก้าวแรก
โลกใหม่ที่สดใสกว่าเดิม
นิยามที่ว่า "ฟ้าหลังฝนย่อมสวยงามเสมอ" มันงามอย่างนั้นจริงๆ
. . .
สุดท้ายก็ค้นพบว่า ชีวิตนี้มันไม่มีอะไรน่ากลัวเลย
มันมีแค่คำว่า "กล้า" กับ "ไม่กล้า" แค่นี้เอง
เส้นผมบังภูเขาแท้ๆ
. . .
ปล.
- สนับสุนให้คนเดินตามฝัน จำเอาไว้ว่า "ถ้าไม่เริ่มวันนี้ แล้วจะเริ่มเมื่ือไหร่" ลองดูสิ ลองมาแล้ว สะใจชะมัด
- ความกลัวเป็นสิ่งที่คุณสร้างขึ้นมาเอง จริงๆ นะ
- อย่ายึดติดกับสิ่งที่เคยคิดว่าใช่ เพราะอาจมีอีกหลากหลายหนทางที่ีใช่มากกว่า
- ไม่มีกำลังใจจากใครยิ่งใหญ่เท่ากำลังใจของตัวเอง
- เพิ่งรู้สึกว่า พลังในใจตัวเองเป็นวัยรุ่นได้ทุกวันก็ช่วงนี้เอง ฮ่าๆ ๆ ๆ
ดีจังที่ได้เดินตามความฝัน
สู้ๆ หนับหนุนคนมีฝันอีกคน อย่ากลัวๆ จริงๆนะแค่นี้เอง
#1 By ตุ้ย since 2006 on 2008-06-19 09:55