หลังจากติดค้าง Blog Tag มาหลายที คราวนี้ขอรวบยอดตอบทีเดียวละกันนะคะ

เริ่มจากของน้องโหดติดไว้หลายเดือนละ

Blog Tag จากน้องโหด

1 แนวการแต่งตัว

ธรรมดานิยมมากค่ะ กางเกงยีนส์วินเทจ เสื้อเชิ๊ต หรือไม่ก็เสื้อยืดพอดีตัว รองเท้าคอนเวิรส์ เน้นไม่โป๊ ไม่เปลือย ไม่แบ่งปันพื้นที่ทางร่างกายเป็นของสาธารณะ ไม่หวานแหวว ไม่สาวจ๋า

2 ความกล้าหาญที่เกิดขึ้น

เดินทางเข้ากรุงเทพฯ คนเดียวตอนปอ 2 โดยคุณแม่ฝากฝังไว้กับคุณลุงขับรถทัวร์ (ถ้าเกิดมาบนกองเงินกองทองอาจจะเล่าได้ว่า คุณแม่ส่งไปอังกฤษแล้งฝากไว้กับพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินหรือคุณลุงกัปตัน เผอิญมันเป็นไปไม่ได้เลย 555) พอมาถึงขนส่งหมอชิต พ่อที่ไปรอรับยังเล่นซ่อนแอบไม่ยอมเปิดเผยตัวซักที เราเลยนั่งจุมปุ๊กรออยู่ตรงนั้น ไม่ร้องไห้ซักแอะ เพราะจำคำแม่สอนไว้ว่า "อย่าร้องไห้นะลูก เดี๋ยวแกงค์ลักเด็กมันได้ยินแล้วจะมาอุ้มใส่รถตู้ไป แล้วจะไม่ได้เจอแม่อีกเลยนะ" เลยสะพายกระเป๋าเป้พร้อมหอบขนมปาร์ตี้และฮานามิที่เหลือนั่งกินอยู่ตรงเก้าอี้สีส้มในสถานีขนส่งหมอซิตเก่า ตอนนั้นเป็นฤดูหนาว กรุงเทพยังมีลมพัดไหวๆ อยู่เลย (จำซีนนี้ได้แม่นมาก) สุดท้ายพ่อเดินเข้ามาหา หัวเราะใหญ่แล้วบอกว่า จะแกล้งให้ร้องไห้ก่อนแล้วค่อยออกมา แต่เห็นทำหน้าหิวข้าวมากกว่าอยากเจอพ่อเลยเฉลยก่อนที่ลูกจะหิวข้าวตาย นั่นคือความกล้าหาญครั้งแรกในชีวิตและจากนั้นเลยไม่เคยกลัวการเดินทางอีกเลย

3 สยองขวัญ

เป็นคนมีซิกส์เซนต์เรื่องผี เลยเชื่อว่า ผีมีจริง! เพราะเจอกับตัวตลอดเวลา หลากหลายรูปแบบ หลากหลายสถานการณ์ แต่ที่หนักหนาเลยคงเป็นช่วงที่คุณตาจมน้ำเสียชีวิต ช่วงนั้นเลยเจอคุณตาในรูปแบบต่างๆ ตลอดเวลา อาทิ คุณตากับเก้าอี้โยกตัวโปรด คุณตายืนอยู่หน้าบ้านเนื้อตัวเปียกชุ่มแล้วบอกว่าหนาว คุณตามาลูบหัวตอนนอนร้องไห้ แล้ววันหนึ่งคุณตาก็มาในชุดขาวเรืองรองมาก พร้อมกับบอกว่าจะไม่ได้มาหาอีกแล้ว เพราะว่าต้องไปอยู่ข้างบนแล้วนะ แล้วคุณตาก็หายวับจากไป ความรู้สึกตอนนั้นคือ ใจหายกึ่งดีใจ ใจหายที่จะไม่ได้เจอตาอีกแล้ว ดีใจที่คุณตาได้ไปสวรรค์

แต่ที่น่าสังเกตุคือ เราจะเจอกับบรรดาคุณตา คุณยาย คนแก่ที่รู้จัก หรือไม่รู้จักมาทักทายในรูปแบบสัมผัสพิเศษอยู่เสมอ พระเคยบอกว่า คนเหล่านี้ท่านเป็นห่วง อย่าห่วงหนูเลยค่ะ หนูกลัว 555

4 เรื่องหน้าแตก

ทักคนผิดตลอดเวลา เหตุเพราะว่าเลนส์แว่นตาทำงานผิดพลาด หึหึ

: : :

ชีวิตนี่อ่านการ์ตูนอยู่สามเรื่องคือ โดเรมอน, ต้องรอด, และไอ้เขี้ยวเงิน

*ขออวดว่า ภูมิใจมากที่มีโดเรมอนทุกเล่ม ทุกตอนไว้ในครอบครองหมดแล้ว *

1 ประตูวิเศษ

ตอน: โดเรมอน ว่าด้วยเรื่องของวิเศษที่อยากได้จากโดเรมอนยกเว้นกระเป๋าวิเศษกับกระเป๋าสำรอง

ต่อไปเป็น Blog Tagจากปุย สาวสมุย ณ บ้านท้องทราย

2 ดินสอวิเศษ

สำหรับถ้าตอนนี้มีประตูวิเศษอยากเปิดไปเคนยา อยากไปทุ่งหญ้าสะวันนา อยากไปส่อง Big 5

คะแนนนอนมาเป็นเอกฉันท์สำหรับประตูวิเศษ ชอบมาก . . . เปิดไปที่ไหนก็ได้ทุกที่ แต่น่าแปลกที่โนบิตะมักจะชอบงอแงกับโดเรมอนเสมอเวลาที่เจ้าซุเนโอะไปพักผ่อนไปสถานที่ต่างๆ อยากเขกกบาลมันแล้วบอกว่า "แกก็ใช้ประตูวิเศษเปิดไปเด้! จะมามัวร้องไห้ขอของวิเศษตลอดเวลาทำไมฟะ เดี๋ยวปั๊ดเลย"

3 ขนมโมโมทาโร่

"ฮือ ฮือ โดเรมอนช่วยด้วยยยยยยย"

เป็นดินสอที่โนบิตะขอจากโดเรมอนเพื่อเอาไว้ใช้ทำการบ้าน อยากจะขอมาปั่นต้นฉบับให้เสร็จบ้าง

เป็นขนมที่ทำให้สัตว์เชื่อง โดเรมอนมักใช้ขนมนี้ตอนบุกไปหาไดโนเสาร์ ตอนนี้อยากได้ขนมโมโมทาโร่มาให้น้องหมา น้องแมวที่บ้านมาก อยากได้เชื่องเลิกซนเสียที