backpacker : i do what i like, i like what i do

บางแสน - พัทยา - ภูเก็ต - เกาะพีพี - เกาะยาว - เกาะไข่ - เกาะสมุย - เกาะพงัน - สิมิลัน

เกาะเกร็ดอีกนั่น (หากนับว่าเป็นเกาะแต่ไม่มีทะเล. . . ฮา!)

เป็นเดือนชีพจรลงเท้า หัวใจลงทะเล

เดือนนี้อัพไปทั้งหมด 2 เอนทรี น่าละลาย! ที่เคยหมายมั่นปั้นมือว่าจะเขียนบลอคทุกวันให้ชินมือ กลับกลายเป็นทำได้แค่นี้ น่าละอาย น่าละอาย . . . สะท้อนให้เห็นถึงสิ่งที่ตั้งใจไม่ได้เป็นดั่งหวัง

ช่วงที่ผ่านมาคาดหวังกับหลายสิ่ง แล้วมันไม่เป็นดั่งหวัง ช่วงนี้เลยไล่หวดมันใหม่ เอากับเราสิ!

เหมือนมีบางสิ่งดึงดูดให้เรารวนเร เซซวน เริ่มเป๋ๆ ไม่เป็นตัวของตัวเอง ดูถูกตัวเองอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ร้องไห้กับเรื่องไม่เป็นเรื่องได้ตลอดเวลา เฝ้ารอหาความรัก หาคนมาโอบกอด แต่ดันลืมมองเงาหัวว่าตัวเราเองนั้น เดินเข้าไปกอดใครก่อนหรือยัง ช่างเป็นเรื่องน่าอัปยศอดสูในชีวิตเดือนกรกฎาคม

เพลินกับบางเรื่องจนลืมว่าแท้จริงแล้วตัวตนของตัวเองเป็นเช่นไร ขาดความมั่นใจในการดำรงชีวิต ชีวิตเอาคอขึ้นไปพาดอยู่บนเขียงของคนอื่น รอให้เขาสับ หลุดลุ่ย ขาดกระเด็น ชวนอดสู

ถุย ! . . . ถ่มมันทิ้ง เอาเท้ากลบความอาเพศอัปยศทั้งหมดทั้งมวลที่เคยทำ อยู่ซะตรงนั้น ฉันฝังกลบแก!

วันนี้แดดออก แสงแดดแห่งการเริ่มต้น ปักษ์ชีวิตใหม่ ปฐมบทแห่งการเริ่มต้นชีวิตหลังอายุ 25 ปี

ลาก่อนความโสมม โลกของฉันที่แท้จริง ใสสะอาดมากกว่าโลกที่มีแกเป็นกาฝากอีกต่อไป . . .

แค่พลิกมันกลับมาเป็นอีกด้าน แค่พลิกเท่านั้นเอง . . .

ขอบคุณทะเล ที่ช่วยเยียวยาตัวฉันเองอีกครั้ง