"บ้านของเรา"
รู้สึกดีจังที่ได้พูดคำนี้
ช่วงนี้
วุ่นวาย ยุ่งเหยิง อีรุงตุงตัง
เยอะแยะ มากมายหลายสิ่ง
สะป๊ะสะเป๊ด ปะล้ำปะเหลือ สูนอี้สูนอาน
(สามคำหลังเป็นภาษาเหนือ ความหมายเดียวกัน)
เรียกได้ว่า "สุดพรรณา"
"นกน้อยทำรังแต่พอตัว"
ได้ยินมาแต่เด็ก แต่ไฉนรังใหญ่เกินตัว
ปกติอยู่แต่ห้องสี่เหลี่ยมแคบๆ
พอย้ายมาอยู่บ้านเดี่ยวสองชั้นเลยรู้สึกไม่คุ้นชินชอบกล
บ้านมีสามห้องนอน ใช้งานจริงแค่ห้องเดียว
อีกห้องเลยทำเป็นห้องแต่งตัว
ที่เหลือเอาไว้เก็บของ
ที่สนุกที่สุดคงเป็นห้องครัว
เพราะได้ทำอาหารตามใจปรารถนาเสียที
วันนี้พาชมคอกทำงาน
เรียกว่า "คอก" เพราะมันล้อมเอาไว้ด้วยไม้ระแนง ดั่งเช่นในรูป
ข้างในมีเคาน์เตอร์บาร์ สำหรับวางคอมพิวเตอร์และอุปกรณ์เชื่อมต่อนานาชนิด
เดิมทีตั้งใจเอาไว้เป็นมุมดื่ม กิน
แต่คาดว่าหน้าบ้าน และชั้นบนน่าจะเป็นตัวเลือกที่ดีกว่า เพราะ Chill มาก
จัดเสร็จแล้วจะเอารูปมาโชว์อีกที
คอกทำงานเลยดัดแปลงเป็นชั้นวางหนังสือ
จัดบ้านมาหลายวัน
ทำเฉพาะส่วนนี้ (ยังไม่เสร็จเสียที)
นกน้อยทำรังแต่พอตัว
แล้วจะค่อยๆ คาบหญ้ามาทำรัง
แต่สุดท้ายแล้ว ไม่มีรังไหนมีความสุขเท่ารังรักของเรา :D ฮิ๊วววว
ส่วนหนึ่งเล็กๆ !
ถ้านำหนังสือทั้งหมดที่มีในชีวิตมาโชว์คงสร้างห้องสมุดเล็กๆ ได้หนึ่งห้อง
มีความสุขกันดีหรือเปล่าค่ะ?
เรามีความสุขที่สุดในโลกเลย !
มีความสุขด้วยคนน๊า....
