ชื่องาน : Flashback บ้านเรือนที่ถูกลืม
Photo exhibition by: สมพงษ์ โสภิตานนท์รัตน์
สถานที่จัดงาน: ร้านเมี้ยง Meang ถนนท่าพระอาทิตย์
9-31 พฤษภาคม 2007
คอนเซปต์
ต้องการที่จะนำเสนอมุมมองของสถาปัตยกรรมและสิ่งปลูกสร้างเก่าแก่ภายในกรุงเทพมหานคร เพื่อให้คนในสังคมได้เล็งเห็นถึงความสำคัญของสถาปัตยกรรมที่เก่าแก่ ก่อนที่สถาปัตยกรรมและสิ่งปลูกสร้างเหล่านี้จะเลือนหายไปจากความรู้สึกของสังคม
หอบความรักของคนรักมาแนะนำให้รู้จักค่ะ เป็นงานแสดงภาพถ่ายขาวดำ ที่อยากเชิญชวนให้ทุกคนไปแวะดื่มกินและเยี่ยมชมผลงานกันที่ร้านเมี้ยง ถนนท่าพระอาทิตย์
ช่วงนี้มองความรักของตัวเองเป็นการเติมเต็มสิ่งที่ขาดหาย แฟนทำให้สิ่งที่เลือนหายไปกลับคืนมา เริ่มจากครอบครัว พ่อกับแม่ที่อยู่ในสภาวะใกล้หันหลังให้กันเต็มที ก็กลับมาพูดคุยกันมากขึ้น เราซึ่งเป็นลูกสาวที่ไม่เคยโอบกอดพ่อแม่ของตัวเอง หรือใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน ก็อยากเจอพ่อแม่ให้มากกว่าที่เคยทำเคยเป็น เพราะแฟนคนนี้ เหมือนชีวิตเดินทางมาถึงจุดหนึ่งที่นิ่ง และไม่อยากวิ่งหนีอะไรอีกต่อไปแล้ว เลยหันหน้าเข้าชนกับมัน ปกติเราต้องมีข้ออ้างกับครอบครัวเสมอ กว่าจะเจอกันก็ยากเย็นเต็มทน พอมีแฟน จึงอยากแนะนำให้พ่อกับแม่รู้จัก มีโอกาสนัดทานข้าวกับครอบครัวบ่อยขึ้น ได้กอดพ่อกอดแม่เป็นครั้งที่สอง หลังจากครั้งแรกที่สนามบินในวันที่ไปเรียนต่อ
เพื่อน - เพื่อนชายที่วิ่งเล่นด้วยกันมาตั้งแต่อนุบาลจนมัธยมกลับมาโคจรเจอกันหลังจากที่เลือนหายกันไปหลายปี เลยพาเพื่อนกับแฟนตะเวนกินดื่มทั่วกรุง ดีใจที่เพื่อนกับแฟนและเราเข้ากันได้ดี เหมือนเราเป็นคนประเภทเดียวกัน คุยกันถูกคอ รสนิยมใกล้เคียงกันมาก ได้โอบกอดเพื่อนอีกครั้ง บางครั้งคนเราก็ต้องการระยะเวลาเพื่อห่างหายจะได้คิดถึงกัน จริงไหม ขอบคุณที่ยังเหมือนเดิม
แฟน - ขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่างที่หมุนรอบความรัก ทำให้เราได้เจอคนที่ใช่ เธอคือความโชคดีที่เข้ามา ไม่ว่าตอนลืมตาหรือหลับไหล ฉันมีเธออยู่ใกล้ๆ เสมอ ขอบคุณที่นำสิ่งที่เลือนหายไปจากชีวิตกลับมาคืนมา รักนะ สัญญา . . . ว่าจะหยุดที่เธอคนเดียว
