หลายวันก่อนตินกานต์ชวนจุดประเด็นเรื่อง

อานุภาพความคิดถึง

ตินกานต์มีความเชื่อว่า หากเราคิดถึงใครมากมาก

คนคนนั้นจะสื่อได้ถึงความคิดถึงที่เราส่งผ่าน

ไม่ใช่ก็ใกล้เคียงกับเรื่องที่อยากเล่าสู่กันฟังในวันนี้

ฉันคิดถึงการเดินทาง

คิดถึงบรรยากาศของสนามบิน

คิดถึงช่วงชุลมุนของการเก็บกระเป๋าในชั่วโมงสุดท้าย

คิดถึงพาสปอร์ตที่กองตรวจคนเข้าเมือง

เวลาเจ้าหน้าที่หยิบตราอนุญาติตอกปั้มลงไปในเล่ม

หัวใจฉันจะพองโต

หน้าแล้วหน้าเล่าของหนังสือเดินทางที่มันประทับความทรงจำของฉันเอาไว้

ก่อนที่ความคิดถึงเหล่านั้นจะทบเท่าทวีคูณ

ข่าวดีของวันนี้คือ

"โอปอล์จ๊ะ เตรียมจัดกระเป๋าแล้วออกเดินทางได้แล้ว ช่วงเวลาแห่งการโลดแล่นมาถึงแล้ว"

เจ้านายผู้ใจดีเดินมาบอกสารนี้ด้วยตนเอง

นั่นไงคิดถึงอะไรฉันก็จะได้สิ่งนั้น !

กลับเข้ามาในประเด็นของความคิดถึง

มันจะเป็นช่วงเวลา

ที่เราจะได้พิสูจน์หัวใจตัวเองว่า

อานุภาพความคิดถึงนั้นจะส่งผ่านถึงคนที่เรารู้สึกได้จริงหรือไม่!

ฉันหลงไหลเสน่ห์แห่งการเดินทางเพราะอย่างนี้แหละ

เดินทางคนเดียว เหงาสองคน . . .