backpacker : i do what i like, i like what i do

ห่าม

ฮาร์ม

O_por
?
. . . .

ผมกำลังบันทึกอะไรต่อมิอะไรในน้ำเน่า

มีหลายสิ่งหลายอย่างที่ใครต่อใครหลายคน ทิ้งมันลงไป กำลังจะทิ้ง และพยายามจะทิ้ง

จนทำให้น้ำเน่า เหม็น สด เปื่อย แห้ง ค่อน แข็ง เคมี

ไร้สาร ก่อเกิดสารใหม่ แขวนลอย ตกตะกอนมากมาย

คือของเหลือใช้ของมวลมนุษยชาติ

การบริโภคกัดกินตัวเอง ก่อเกิดความป่วยกาย ป่วยจิตก็ย่อมป่วย

มันน่าอัศจรรย์ที่เราจะลองดำดิ่งลงไปสู่ก้นบึ้งของความน่าจะเป็นแห่งมวลมนุษยชาติ

ลองดูซิว่ามันลงไปก่อเกิดความงามอะไรบ้างในน้ำเน่าที่ซึ่ง มวลมนุษย์เรียกว่าความเจริญ

น่าเสียดายยิ่งที่ผิวหนังของผมมันไม่ทนทานพอที่จะรับมือกับความงามอันเจริญแล้ว

ไม่อย่างนั้นผมคงลงไปเกลือกกลิ้งกับความงามอันนั้นให้สาสมกับความตั้งใจจริงของเหล่ามวลมนุษยชาติผู้เจริญ

ซึ่งจะหาใครเทียมเท่า สร้างสรรกันอย่างวิจิตรบรรจง ใช้เวลาอันยาวนานด้วยสมองอันล้ำลึก

ยากยิ่งต่อการผุผังสลาย นับเป็นงานศิลป์ชั้นยอดที่ยืนหยัดร่วมสมัยมาจนถึงทุกวันนี้

(ในความเน่าเหม็น หากมองจากมุมหนึ่งย่อมจะเห็นความงามซ่อนอยู่)