วันคริสต์มาส 2006
ถ้าหากอีกสองวัน ใครบางคนจะจากคุณไปยังดินแดนอันไกลโพ้นน้ำทะเล ไม่รู้ว่าจะได้เจอกันอีกเมื่อไหร่ หรือไม่ ก็อาจไม่ได้เจอกันอีกเลยก็เป็นได้
แล้วถ้าหากคุณมีเวลาเพียงสองชั่วโมง เพื่อตัดสินใจรับนัดมื้อดินเนอร์ The Last Supper คุณจะเลือกทางไหน?
ฉันไม่รู้ว่าพระเจ้ามีจริงหรือไม่ แต่วันนี้ฉันเพียงแค่ขออ้อนวอนให้พระเจ้าช่วยดลบันดาลอะไรสักอย่างให้ฉันตัดสินใจในทางที่ถูกที่ควร
ในเวลาต่อมาไม่รู้ว่าเพราะพระเจ้าช่วยฉันแล้วหรือไม่? แต่สิ่งที่ฉันเลือกทำลงไปคือ ตอบปฏิเสธ
และคำตอบของการตอบปฏิเสธของฉันคือคำขอโทษ
อีแกวาฬsays: ขอโทษด้วยที่ผ่านมาหากว่าเราทำอะไรผิดพลาด ทำให้โอปอล์เสียน้ำตา ขอให้ยกโทษให้เราด้วย ความทรงจำดีๆ ที่ผ่านมา เราคงลืมมันไปไม่ได้หรอกน่ะ ขอโทษนะกับสิ่งที่ทำให้เสียใจ ลาก่อน. . .
Backpack Girl says: ไม่เป็นไร เราให้อภัย . . . อย่างน้อยเราก็เคยมีความสุขที่สุดด้วยกัน
จบแล้วจริงจริง แล้วเขาก็หายไปเหมือนอย่างที่เคยทำ
ฉันไม่รู้ว่าฉันเลือกทำในสิ่งที่ถูกแล้วหรือไม่ แต่อย่างน้อยฉันก็ไม่มีน้ำตากับการตัดสินใจครั้งนี้ ฉันเลือกสูดหายใจลึกๆ เข้าเต็มปอด แล้วนึกถึงคำพูดของไอริส ในเรื่อง The Holiday ที่ว่า "เราเลือกที่จะนางเอกในบทหนังของตัวเองได้"จริงสิ ! ฉันไม่ควรเป็นแค่ตัวประกอบ ถ้าอย่างนั้นฉันขอเป็นทั้งคนเขียนบท ผู้กำกับ และคนตัดต่อ หนังรักโรแมนติกเรื่องนี้ด้วยตัวฉันเอง ...
คัท! เลิกกอง
ขอบคุณอ้อม ตินกานต์ ที่นำสวดอ้อนวอนพระเจ้า เราเชื่อว่าพระเจ้ามีจริง!
