แสงสีส้ม

posted on 16 Nov 2006 18:34 by backpacker-opal  in Depression

 

แสงสีส้มของเวลาพลบค่ำ

คือหนึ่งในล้านสีที่ฉันเกลียดเข้าไส้

เหงา เศร้า อัดแน่นไปด้วยความรู้สึก

หลายวันมานี้ใช้ชีวิตอยู่กับความเหงา

แสงสีส้มพาดผ่านท้องฟ้ายามย่ำคราใด

เวลาเหงาของฉันมาถึงแล้ว

กระจกใสบานใหญ่บนชั้น 12

ไม่สามารถกั้นความเหงาของฉันได้เลย

รถไฟฟ้าใต้ดินที่คนอัดแน่นในช่วงเวลาแสงสีส้มนี้ทำงาน

ไม่สามารถแบ่งความรู้สึกของฉันกับเพื่อนร่วมทางได้เลย

บ้านไม้สีขาวสองชั้นที่มีแมววิ่งอยู่เต็มบ้าน

ไม่สามารถพักความเหงาของฉันได้เลย

ร้านเหล้าที่มีเสียงเพลงดังไปทั่วร้าน

ไม่สามารถกลบความเหงาของฉันได้เลย

ในวิถีชีวิตเดิมเดิม

ไม่มีที่ไหนกลบความเหงาของฉันได้เลย

 


 

 

 

ฉันจำไม่ได้แน่ชัดว่าฉันเกลียดแสงสีส้มนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่

แต่ฉันจำมันได้ลางเลือนว่าฉันเกลียดมันมานานแล้ว

ฉันลองเดินทางไปในสถานที่แปลก แตกต่าง และห่างไกล นับครั้งไม่ถ้วน

เพื่อเผชิญและต่อสู้กับแสงสีส้มรำไรนี้

แต่! ไม่เป็นผลสำเร็จ

ฉันยอมแพ้มันทุกครั้งไป

น้ำตาเหมือนจะทำหน้าที่ได้ดี หัวใจเหมือนจะอ่อนไหวได้ง่าย

เมื่อสองสิ่งนี้สัมผัสกันที่แสงสีส้ม ฉันจะอ่อนแอ !

อย่าถามฉันว่าฉันร้องไห้บ่อยแค่ไหน

เปลี่ยนประโยคคำถามนั้นใหม่ แล้วถามฉันว่า

"มีวันไหนที่ฉันไม่ร้องไห้บ้าง?"

ฉันเคยพยายามนอนหลับเพื่อให้ข้ามกาลเวลาของแสงสีส้มนี้

แล้วจู่ๆ ฉันก็ต้องสะดุ้งตื่นมาในยามที่มันกำลังโศกได้ที่

แน่นอน น้ำตา ความเหงาทำงาน และฉันก็อ่อนแออีกครั้ง

อาทิตย์ที่ผ่านมาฉันพยายามละลายความเหงา

และต่อสู้กับแสงสีส้มนี้ด้วยสารเคมีและแอกอฮอลล์

โชคร้ายที่ดื่มเท่าไหร่ก็ไม่เมา ความเศร้ายังคงอยู่

แสงสีส้มมันยังคงทำงานของมันต่อไป . . .

"คุณอ่อนแอแล้วคุณดูไม่ดีเลย"

"ผมเป็นห่วงคุณนะ"

โอเค ฉันรู้แล้ว และเข้าใจดี

ถ้าอย่างนั้นคุณช่วยไปที่ไหนของโลกก็ได้

แล้วไปปิดสวิตต์แสงสีส้มนั้นให้ฉันที

ฉันไม่อยากอ่อนแออีกต่อไป ทำได้ไหม หยุดมันที

 

 

 

 

 

 

 


Don't cry ของ Guns n' Roses

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

ชีวิตมันก็เป็นงี้แหละครับ ตื่นขึ้นมารับแสงสว่าง แล้วรอแสงนั่นลับหายไปอีกครับ แล้วอีกไม่นาน แสงนั้นก็จะกลับมา
ก็ไม่ต่างกับความรู้สึก ดำๆหมองๆของเราหรอกครับ ถึงมันจะเหลือง หรือ จะส้มจนเกือบดำ แต่เดี๋ยวมันก็จะผ่านไป และกลับมาเจอความสว่างอีกครั้ง เราหนีมันไม่ได้หรอกครับ มันอยู่ที่ว่า เราจะจัดการกับช่วงที่รอให้มันผ่านไปอย่างไรมากกว่า คนมักพูดกันว่า จะคิดไรมาก เดี๋ยวก็เช้าแล้ว นั่นล่ะครับ ประโยคง่ายๆ ที่จะบอกว่าเดี๋ยวมันก็ผ่านไปครับ เห็นไหมครับ ความสุขกำลังมากับแสงอาทิตย์ยามเช้า เจ้าแมวน้อยลุกขึ้นมาจากความหลับไหล กลับมาคลอเคลียเราอีกครั้ง เราจะกล่ำกลืนกับสีส้มไปทำไมในเมื่อท้องท้องฟ้าแต่ล่ะวันสีมันก็ไม่ได้เหมือนกัน มาสนุกกับการมองฟ้าเปลี่ยนสีด้วยกันเถอะครับ เห็นแค่สีส้มมันน้อยไปครับ ลองมองดูดีดีสิ มันแอบมีสีชมพูอยู่ในนั้นด้วยนะ

#1 By h2o on 2006-11-16 18:49

สุ้ๆ ครับ

#2 By dreamscape on 2006-11-16 18:55

ถ้าไม่ชอบแสงสีส้ม .. แต่จำเป็นจะต้องเห็นมัน .....
ลองหาแว่นกันแดดสีฟ้ามาใส่ .. อาจจะสดใสขึ้นก็ได้นะ

:-P

ไม่ได้กวนนะจ๊ะ .. แต่จะบอกว่าถ้ามันปิดแสงสีส้มไม่ได้ เราก็เลือกที่จะเปลี่ยนสีมันได้นะ

เป็นกำลังใจเช่นเคยจ้ะ :-)

#3 By PeAcH_a_Ja on 2006-11-16 19:10

แสงสีส้มคือแสงที่ผมรอคอยนั้นแสดงได้ว่ามันเป็นเวลาที่ผมเลิกงานเป็นเวลาที่คนเฒ่าคนแกจะได้เห็นลูกหลานที่ออกไปทำงานทั้งวัน
เด็กๆกำลังวิ่งเล่นรอพ่อแม่กลับมาจากทำไร่ทำนา
มันสวยมากเวลาแสงสีส้มมากระทบรวงข้าวที่กำลังรอการเก็บเกี่ยวเรารอวันนี้มานานเราผันน้ำเข้าออกใช้แรงกายมาก้เยอะ
ได้เห็นแสงสีส้มนั่นแหละมันคือการผักผ่อน..............กายและจิตใจ......เหรียญมี2ด้านเสมอขึ้นอยู่กับว่าเราจะเลือกข้างไหน.....เลือกผิด...เราจะโดนดีดนิ้วทันที....เจ็บโว้ยยยยดีดเบาๆดิว่ะ..
เสียเด็กในศาลาริมทางตะโกน
ผมหันไปมองและยิมให้กับเขา2คนและยิ้มให้กับแสงสีส้มที่ผมรอ
......(เขียนไปได้น้ำเน่าสิ้นดีเลยกรู)

#4 By rafilmstruck on 2006-11-16 19:26

เห็นด้วยกะเฮียรัช ตรงที่ ทุกอย่างมีสองด้านเสมอ

#5 By hasana on 2006-11-16 20:19

ฝากปิดอีกดวงนึงด้วยได้มั้ยอ่ะ......
ทำงานอยู่ตึกอาร์เอสเหรอเนี่ย ตื่นเช้ามามองออกไปข้างนอกก็เห็นตึกนี้อยู่ไกลๆทุกวันเลยล่ะ

#7 By ตุ้ย since 2006 on 2006-11-16 23:00

อืมม เห็นด้วยกับ k.rafilmstruck เลย เหรียญมีสองด้าน..
เลือกเสพแต่ด้านบวกซิครับ

หายไว ๆ เพี้ยง

#8 By j U x t A ~ d r E @ m on 2006-11-17 01:27

โกหก จริงๆแก่หัวเราะกร๊ากๆ

#9 By a tell of wind on 2006-11-17 12:59

พี่น้ำ : งั้นปอต้องเหงาทุกวันงั้นเหอะ ให้ตายเหอะ ปอเกลียดแสงสีส้มนั่นจริงๆ นะ มันมีสีชมพูอยู่จริงเหรอค่ะ ชวนไปดูหน่อยสิ มันมีที่ซานฟรานหรือเปล่า?

แชมป์: ขอบคุณครับ

พี่พีช: คิดถึงเช่นเดิมจ๊ะ แม่สาวนักเดินทาง สีมันไม่เคยเปลี่ยรมาหลายปีแล้ว

ตารัส: วันนี้มาแนวไหนคะคุณ บางทีชีวิตที่ไม่ต้องคิดอะไรก็สงบนิ่งดีเหมือนกัน

hasana: ชีวิตมีสองด้าน ชีวิตเรามีแค่สองสี ขาวกับดำ อยากมีสีเทาบ้างจัง

เอนนิส: ไปปิดด้วยกันไหม มันจะได้หายไปจากชีวิตเรา

ไอ้เอี้ยตุ้ย: บ้านอยู่ไหนนี่มองเห็นตึกเรา จะว่าไปตึกเราอยู่ที่ไหนก็มองเห็นอะ สูงปานนั้น

คุณตุ้ย: สาธุ

วินด์: ชั้นขำไม่ออกจริงๆ หวะ ช่วงเวลานี้

#10 By Backpack Girl on 2006-11-17 14:18

ความเหงามันเกิดมาพร้อมๆกับเราน้อ
แต่บางครั้งก็จะมีซอกเล็กๆไว้เก็บมัน
ที่บางทีก็เปิดมันออกมาพอเป็นรสชาติของชีวิต...แล้วก็เก็บมันไป
หวังว่าความเหงาคงไม่ถูกเปิดออกนานนะคะ
มีความสุขในวันศุกร์นะค้า.....คิดถึงเสมอค่ะ
ไม่อยากบอกว่าเวลาเห็นปกanywhere ทีไร...อมยิ้มถึงใครบางคนทุกครั้ง

#11 By ยายแม่บ้าน on 2006-11-17 15:12

ยายแม่บ้าน : ขอบคุณค่ะ คิงถึงเช่นกัน เปิดเทอมแล้ว คงได้ใช้คอมซักทีนะคะ

#12 By Backpack Girl on 2006-11-17 15:18

#13 By minifat@magicmoment on 2006-11-17 16:10