
02:11:2006
0:09
เครื่องดื่มสีเหลืองอำพันรินไหลลงสู่หลอดลม สลับกับการสูดเอาควันบางเบาจากไส้กรองสีส้ม
มันฝาดเฝื่อนแต่ฉันก็ยังยินยอมให้มันผ่านเข้าไปทำร้ายร่างกาย
คืนนี้ท้องฟ้าปราศจากแสงของดวงดาว ค่ำคืนที่มืดมิด รอบกายมีเพียงความเงียบสงัด
ฉันพบตัวเองจ่มจออยู่กับความเงียบเหงาเช่นนี้ที่ชานระเบียงนอกบ้าน
เพิ่งมีความรู้สึกว่าบ้านของตัวเองน่าอยู่มากที่สุดก็ค่ำคืนนี้เอง
ความเงียบเข้าปกคลุม บรรยากาศอันมืดมิด
แต่หัวใจกำลังถูกเฆี่ยนตีด้วยความห่างไกลของคนที่อยากใกล้ชิดมากที่สุด
เกิดมาในชีวิตฉันมีความกลัวอยู่หลายอย่าง
ที่สิ่งที่ฉันกลัวมากที่สุดในตอนนี้คือ กลัวความเงียบของหัวใจ
ถ้าเลือกได้ฉันอยากให้เธอทำร้ายฉันด้วยกาย วาจา ใจ
แผดมันออกมา
ทุบตีฉันให้บอบช้ำ
ทำอะไรก็ได้ที่ทำให้มันระบายออก
ปัญหาคาใจมันจะได้รับการสะสาง
แต่เราทั้งคู่กลับเลือกทำร้ายกันด้วย "ความเงียบ"
มองไม่เห็น จับต้องไม่ได้
อานุภาพของความเงียบเข้าทำลายทุกวิถีทางของความรู้สึก
อึดอัด และ บีบคั้นหัวใจอยู่ไม่น้อย
มันเป็นเรื่องยากที่ต่างจะจัดการ และแบ่งสันปันส่วนความรักให้ลงตัว
ฉันไม่เคยเข้าใจความรู้สึกของคำว่ารักเลยสักครั้ง
คนเราปากก็พร่ำพูดคำรักกันได้ไม่อายปาก
แต่หากการกระทำที่ง่อนแง่น แสนงอน
รุนแรงกว่านั้นจนถึงขั้นมีปากเสียงและลงมือกระทำในบางคู่
สมควรแล้วหรือที่จะเรียกสิ่งนั้นว่า ความรัก
แต่น่าแปลกที่บางครั้งปัญหาต่างๆ กลับยุติลงได้เพียงแค่
"ปล่อยให้ความเงียบเข้าปกคลุม"
โอ้หนอ ความรัก
ฉันไม่เคยรู้จักมันดีสักครั้ง
หัวใจคนเรามันคงซับซ้อนอ่อนไหวจนเกินกว่าจะหาคำใดมาอธิบายมันได้
สายลม ละล่องลอยผ่านเส้นผมและใบหน้า
เย็น . . .
. . . ชาเหมือนหัวใจ
เจ้าเหมียวตัวน้อยเข้ามาเลียแก้วสีเหลืองขุ่นอำพัน
มันคงไม่ได้อยากลองลิ้มรสชาติที่ขมปร่านี้หรอก
แค่มันอยากรู้ว่าสิ่งนี้มันคืออะไร
ไม่เหมือนฉัน ที่รู้ทั้งรู้ว่า สิ่งที่กำลังเผชิญและกระทำอยู่คืออะไร
ทางออกอยู่ที่ไหน จะแก้ไขมันได้อย่างไร
รู้อยู่เต็มอก
แต่ฉันกลับเลือกปิดหู ปิดตา บ้าใบ้กับความรู้สึกแบบนี้
บางทีการปล่อยใจให้จมดิ่งลงไปในห้วงความรู้สึก มันก็สาแก่ใจอยู่ไม่น้อย
ฉันเลือกจุดบุหรี่มวนต่อไป แต่หากว่าไส้ข้างในถูกเปลี่ยนเป็นสมุนไพรบางชนิด
บางทีฉันก็อยากล่องลอยกับความรู้สึกนี้ให้ไกลสุดกู่
เพราะตอนนี้ฉันกำลังหวาดกลัว กับความเงียบของหัวใจคน
ภาพหลอนที่ฉันสร้างมันขึ้นมาเอง อาจจะดีกว่า ภาพหลอนที่เธอสร้างขึ้นมาหลอกลวงหัวใจฉัน
คนดีอย่าเฆี่ยนตีฉันด้วยความเงียบอีกเลย
